Paniedertiger

Over Paniedertiger

Toen ik in de twintig was, was het niet zo vreemd hoe ik verkeerde in de wereld en mijn beeld daarvan. Er waren, vanaf dat ik jong was, wel meer vrouwen die in de twintig waren, aan het werk en nog ongehuwd enzo. Maar dertig, dat was echt absoluut niet wat ik mij ervan had voorgesteld. Dat zou ook bijzonder vooruitstrevend zijn geweest, als ik mij destijds kon voorstellen hoe dit zou zijn.

Rolmodellen waren er immers amper. Vrouwen van dertig zonder kinder-, trouw- en verhuisplannen naar agglomeratieve gedeelten des stads, waren anders. En tenzij het actrices waren, ging dat anders zijn met een ietwat verontschuldigende blik en ongemakkelijke opmerkingen van dat als je daar gelukkig van wordt, dan is dat nu eenmaal zo.

Ik denderde vrolijk mijn twintiger jaren door, als talent zoals bijna iedere twintiger wordt getypeerd, al struikelend lonkend naar die wereld vol ongekende mogelijkheden. En toen werd ik opeens dertig. Als een rolluik dat met veel lawaai naar beneden kwam in een ongure buurt. Geen talent meer, naarstig op zoek naar een doel.

Dat rolluik werd hoog tijd. Twintig zijn, met dat bejubelde open venster, was toch ook maar een fabeltje. Want ondertussen dacht ik altijd dat ik op mijn dertigste wel kinderen zou hebben, man, hond, Volvo. Dat ik niet anders zou worden dan de vrouwen van dertig die ik kende toen ik opgroeide, alleen iets moderner. Ik had zelfs in mijn vroege twintiger jaren een afspraak met een goede vriend, dat als ik dertig zou zijn en nog immer manloos, ik met hem De Baby op de wereld zou zetten.

Ik schiet in de lach als ik eraan denk (hij ook). Alsof dat dan het doel was, een baby. Dertig, het is absoluut niet wat ik ervan verwachtte.

Adres

• Hoofdkantoor

  1015TR AmsterdamNoord-Holland, Nederland